Efkar Şiiri - Sadık Kocabaş

EFKÂR:
Cihanın düzeni kökten sarsılmış
Gördüğüme ferim yetmiyor yeğen
Hüküm verilmiş de defter dürülmüş
Gördüğüme ferim yetmiyor yeğen

Sırtlanlar kuzuyu kardeş bilseydi
Zalim attığını geri alsaydı
Dünya biraz olsun huzur bulsaydı
Gördüğüme ferim yetmiyor yeğen

Engereğin dişlerinde zehir var
Mahlukun başında türlü kahır var
Kimi kurumuş çöp, kimi bahar var
Gördüğüme ferim yetmiyor yeğen

Sazan her oltada canından olur
Sadık olan elbet rızkını bulur
Çakal aslan postu giymiş kudurur
Gördüğüme ferim yetmiyor yeğen

Fareler şah olmuş, fili devirir
Hırsız gelmiş, harmanı tez savurur
Yad el gelmiş, bize buyruk buyurur
Gördüğüme ferim yetmiyor yeğen

Tüysüz kuşlar gökyüzünde uçar mı?
Canı olmayan bu dertten kaçar mı?
Kuru odun çiçek olup açar mı?
Gördüğüme ferim yetmiyor yeğen

Var olanın çoğu beye dağılır
Garibanın iliği hep sağılır
Suçsuz olan her kapıdan koğulur
Gördüğüme ferim yetmiyor yeğen

Masa başında ömrümüzü bitirdi
Yalan dolan bizi dize getirdi
Nice canı kara toprak götürdü
Gördüğüme ferim yetmiyor yeğen

Ufacık yelde mum gibi sönerler
Tükürdüğü her bir sözü yalarlar
Kalemsiz Şair, hani adil canlar?
Gördüğüme ferim yetmiyor yeğen