Zaman çentikler açmış, ten kafesimde,
Çizgiler, inişli çıkışlı yollar bedenimde
Hiç endişe verir ölüm, sessizliğin sesi,
Şimdi ağır basıyor, Azrail’in nefesi.
Güneş yavaş yavaş kayboluyor ufukta,
Dönüyor çarklar, hayat bir nefeslik solukta.
Tek noktada cüceleşir mazide zaman.
Sevmek gibi geliyordu her şey,
sevmek gibi gidiyordu kadın
adının anlattığı,canın teni yakmasıydı,
bir bulut evet ama aslolan
bulutun suyu yağmasaydı...
Devamını Oku
sevmek gibi gidiyordu kadın
adının anlattığı,canın teni yakmasıydı,
bir bulut evet ama aslolan
bulutun suyu yağmasaydı...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta