Efendim Şiiri - Halil İbrahim Vardar

Yer yarıldı, içine girdi kefen,
Sensizlik ruhsuz bir beden efendim.
Adını anmayan gönüller bugün,
Virane olmuş birer hüzün efendim.

Yollar sensiz bugün keder efendim,
Gönüller yorgun, ne beter efendim.
Bir “Muhammed” diye ağlasa ümmet,
Gözlerden boşalır kader efendim.

Medine düşlerde gezer efendim,
Hasret her kalbimde sızar efendim.
Ravza’nın önünde bir taş olaydım,
Üstümden aşkınla geçer efendim.

Sensiz ne baharın tadı efendim,
Ne güller açıyor artık efendim.
Adınla dirilsin ölmüş gönüller,
Sensizlik en derin kader efendim.

Yer yarıldı, içine girdi kefen,
Sensizlik ruhsuz bir beden efendim.
Mahşerde ümmetin deyip sar bize,
Bekleriz yolunda seher efendim.