Yaşayamadıklarımız,
soluyor içimizde
eskimiş fotoğraflar gibi...
Edilgenleşen hissedişimizi,
ruhumuzun kuyularına atıyoruz,
kurudu zannetiğimiz kuytulara,
Aşk mıydı o, aşkımsı bir şey miydi
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi
Devamını Oku
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi




Beden , zamanla ve mekanla mukayyet ve mahdut , ruh sonsuzluk yolculuğundan haberdar. Ruh , alışkanlıklar hapishanesinden , bilinçaltımızdan seslenir . Sen bu kadar değilsin , kendini aşmalısın
C/ esaret
...
"esir olur cesur değilse,
bir harf ile değişir kader:
c/esaret."
26.08.2019
hg
Güzel yorumunuz için çok teşekkür ederim, Hasan Bey.
Saygılarımla.
Çok şahane...
Teşekkürler..
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta