EDER
Şu fani dünyada derde kedere,
Deli gönül feryat eder, âh eder.
Bir gün güler, bir gün düşer kedere,
Kader gelir bağrım deler, zar eder.
Ne dost kaldı ne de eski muhabbet,
Her geçen gün artar içimde hasret.
Gönül çeker kime fayda bu zahmet,
Ayrılık ateşi yakar, nâr eder.
Gün gelir de dostlar çıkar yolundan,
Vefa göçmüş sanki insan soyundan.
Dert eksilmez garip gönül huyundan,
Her bir sızı yüreğimi hâr eder.
Ne baharım belli ne de yazım var,
Hasret ile geçen nice güzüm var.
Gönül defterim de türlü sözüm var,
Ayrılık ateşi yakar, kor eder.
Ömür dedik geçti gitti yel gibi,
Dertler çöktü yüreğime sel gibi.
Kimse bilmez benim dilim lâl gibi,
Beni âşık, seni mâşuk yâr eder.
Mustafa'yım derdim döktüm dillere,
Figan ettim sahralara, çöllere.
Ben hakka sığınıp düştüm dillere,
Rahmetiyle merhem eder, nur eder.
05.06.2026 Mustafa UÇAR
Takip edip beğenmeniz mutluluk verir
Kayıt Tarihi : 26.06.2026 17:56:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!