Kem sözün sahibine, sözünü yedirirdim.
Öfke her dem nedamet, nefsimi yendim sustum.
Had bilmeyen arsıza, haddini bildirirdim.
Edep kula bir nimet, edepten bildim sustum.
Her doğruyu her yerde, destursuz söylemedim.
Bir gönülü kırmayı, Kabe yıkmak belledim.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta