Bu geçici dünyada hiçbir şeye meyletmem.
Zülcelâl’in önünde elim açtım edeple.
Tevhit ile meşguldür başka kelâm söyletmem.
Sükûttadır bu dilim yemin içtim edeple.
Gönlümdeki ikrarla bu yola tabi oldum.
Bir güzelin aşkıyla derin deryaya daldım.
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
