Edep Şiiri - Faruk Yüksek

Setreyledim ruhumu libasım edep
Mahbup ile her dem muhabbete sebep
Edep imiş her gönle ziynet, başa taç
Her insan hem de kâinat ona muhtaç
Ol edep ki zihin semasında kandil
Hüda’dan kalbe akan ilahi tahvil
Edep hüması cennet muştular kula
Kanadından süzülür Firdevs-i ala
İffete yumulmuş gözler edebe mugayyir
Cihanda bir dem bulsa huzur sanır
Kudret eli ufkumuza yazmış sülûs
Edebinle konuş yahut dört elif sus
Önce kendine söyle kelamı, sözü
Edep olmadan âdem olmaz işin özü