Yol başı yalınlığını kaybeden hudut çizgisiydi yüzün
Gülebilmekti zaten tüm meselenin özü
Kazanması uzak şehrin,aydın ışıklarından
Süzülen de sendin,aydınlatan da
Dost sesin özlenirdi çoğu zaman
Yeter olurdu telefonda bir kaç dakika
Ama Sen Öyle Bir Dostsun ki
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




güzel
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta