Dokunurken elin Ecrin bebeğe
Hiç mi titremedi vicdanın senin
Bir masum candı, gülerken bile
Hiç mi sızlamadı vicdanın senin
Su bile yıkarken utanır oldu
Toprak üstünü örtüp susar oldu
Gökyüzü bu acıya yaslar kurdu
Hiç mi sızlamadı vicdanın senin
Şu Âdemoğlunun bu kara yüzü
Kaldır Ecrin bebek, haykır sözünü
Adalet diyenin kör olmuş gözü
Hiç mi sızlamadı vicdanın senin
Ak kefen içinde minicik canlar
Anlar bu derdi yüreği olanlar
Kul Ortak der ki yanar zamanlar
Hiç mi sızlamadı vicdanın senin
NAKARAT
Hiç mi sızlamaz içindeki yara
Nasıl dayanır bu ağır duvara
Ecrin’in ahı var düşer sabaha
Hiç mi sızlamadı vicdanın senin
KUL ORTAK
Baki OrtakKayıt Tarihi : 30.05.2026 21:40:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!