Birgün dediler ki dünyaya dogdun uyandin
Sevgiye doldun toprak bir evin cilpiler yanip tutusan tandir kiyisinda
Yükünü dagda derede seninle gezip bir anneyi yorulmus sevgili kadar
Koynun cebin baba ocaginin güvenli ellerini tutarak
Acligi yoklugu en yakininda bile olsa hasretiyle yenip üstesinden geldigin
Sana yüreginden koparcasina ismini cagirirken bile
En cok evin diregi denen kavrama derinlik kattigin
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta