Elhasıl yetim kalmıştım
Öksüzlükten yetimliğe ışınlanmıştım sanki
Etrafımda ne bir dost ne bir aile
Yalnız gezen yalnız uyuyan ve yalnız dua eden bir bedevi misali
Ben küçükken bana Ebu zer demişlerdi
Neden böyle bir yükü verdiler sırtıma diye düşünürdüm hep
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta