Ebru Suyabatmaz: Hayatı, Biyografisi, Es ...

Şairin Hayatı Yok

Eserleri

Kahr-ı Perişan

Yollara düşürdün beni, sessizce yandım,
Gökyüzüm aydınlıkken ben karanlığa kandım.
Bir umut tanesiydim, yüzümde bahar vardı,
Sen beni soldurdun, içimde fırtına kaldı.

Gerçek aşkı ararken yolunu kaybettin,
Sevmek varken kalbimi acımasızca incittin.
“Bir gün anlarsın” diye sustum, bekledim,
Ama sen aşkı da beni de perişan ettin.

Ansızın bir fotoğrafta rastladım sana,
Başkasının elinde yüzük, yüzünde başka bir dünya.
O an içimde bir şey sonsuza dek koptu,
İçimdeki bahar o günden beri soldu.

Başka bir yola saptın, beni geride bıraktın,
Bana dair ne varsa usul usul dağıttın.
Dönülmez yolların kıyısında yapayalnızdım,
Ben orada içimden eksilerek kayboldum.

Şimdi yıkık bir harabenin suskun külüyüm,
Aynaya baksam bile kendime yabancıyım.
Ne eski ben kaldı içimde, ne eski düşler,
Yalnızca yorgun, kırgın, suskun gidişler.

Bedenim de ruhum da zamanla değişti,
İçimdeki eski ben çoktan çekilip gitti.
Senden arta kalan son gölge sinemde mahfuzdu,
Meğer o da yüreğimde solup gitmişti.

Beni unutsan da yaşattığın acı peşini bırakmayacak,
Yanında kim olursa olsun o eksiklik kapanmayacak.
Bir vakit bana reva gördüğün ne varsa dönüp seni bulacak,
Kalbinin en suskun yerinde kendi hükmünü kuracak.

Beni değil, kendinden eksilttiğin sevgiyi arayacaksın,
Yanında kim olursa olsun içindeki boşluğu saklayamayacaksın.
Gönlünü verdiğin o yabancı omuz da çare olmayacak,
Bir gün benim sustuğum yerden sen kırılacaksın.

Sanma ki geçti diye içimde kalan susacak,
Sanma ki kurduğun hayat seni bütünüyle saracak.
Yanında kim varsa, gözlerin yine bir eksik arayacak,
Ben değil ama vicdanın seni bir ömür çağıracak.

Arasan da bulamayacağın,
İstesen de silemeyeceğin,
Bugün elini tutanla bile tamamlayamayacağın,
İçinde benden kalan o sessiz yarayı taşıyacaksın.

Arasan da bulamayacağın,
İstesen de dönemeyeceğin,
Benim ahımı değil, kurduğun hayatın yükünü taşıyacaksın,
Bir gün aynı karanlıkta kendi sesinle kalacağın.

Uzaklara savrulmuş bir Ebru bıraktın.