Anladığında gerçekleri,
Kalbin hızla çarptığında..
Bir merhabamı aradığında sevgilim!
Üzgünken, mutluysan, yalnızsan sevgilim!
Bir işaret gönder bekleyeceğim!
Hayat kırmızıdır biraz . Ebruli çiçekler gibi . İçinde yürürken gelincik tarlasının, üzerine basmadan kırılgan çiçekleri koparmadan dalından , kokmasa da kokusunu içine çekebilmektir işte hayat. İnişli çıkışlı, aşk gibi, sen gibi ,ben gibi... biraz da tütün sarısına dönmüş yaprakları gibi dalların, özgür , bir o kadarda tutsaktır rüzgara , güneşe ve yağmura hayat. Aşkı çizen bir ressam gibi biraz yorgun , biraz heyecanlı, biraz da titrek elleri bu nedenle ürkek bakışları. Bu bakışı nerde olsa tanıyacak olan ben .. seni tanırım. Hayallerin , gülüşlerin ve sevinçlerin, sana dair hersey guzel olsun diye çabalayan ben nerde olsan gözlerini görürüm. Hayatın içinde bir ahenk , bir döngü, bazen de bir his, bir kuş kanadın da bile seni bulan ben, pencereme bırakılan o beyaz tüy gibi mucizevi yani .... bir adama , bir pos bıyığa ne kadar şiir yazılabilecekse işte o kadar yazarım.
Allahım ne olursun
Ya Derdime derman
ya katlime ferman
Beni bu dertlere atan,
ateşlerde yakan bir kulun
Bu günlerde kızıyorum kendime ..sarnıç kuyularına saklanmış kalbim ...
bulunmak istiyor senin ellerinle.
Bugünlerde kızıyorum kendime ..
Oyuncağını kaybetmiş çocuklar gibiyim..
Ağlıyorum her önüme gelen yerde ..
Bugünlerde çok kızıyorum kendime ...
Lisan bilmese gerek aşk, dedi.
Bu yüzden mi sessiz ve susukun sözleri?
Bu nedenle mi dili lâl... Neden titriyor elleri.
Ve fersah fersah mesafede kalbi...
Üç dil bildiğini söylemişti.
Yazmak istemezdim son şiiri..
Madem
Hayal… hayal ötesi… ya da gerçek,
Bir isyan, küçük bir kelebeğin kalp atışı,
Mavi gökyüzü ufukta birleşti,
Yıldızların ışığı gözlerimi kamaştırıyor.
İlk kez aşık olduğum günü hatırlıyorum,
Mutluyum..
Anıların üzerinde
Kar taneleri gibi yorgun saçlarım,
Asil kelimeler gibi yalnız…
Kucaklıyor kifayetsiz sevgimi
Gözyaşlarım… Sen ağlama sakın, tutamıyorum!!!
Yağmurlar hazin oluyor,
Güzel şiirler gibi güzel sevmek gerek,
Sevmeyi, sevilmeyi öğretin bana...
Kaybetmem öğrenirim demiş Mandela
Kazanırken kaybetmeyi öğretin bana ...
La tahzen , üzülme der Mevlana
Üzülürken sevinmeyi öğretin bana ..
Biraz sitem , biraz özlem
Yağmur gibiydiniz siz ve sizin gibileri...
Saydam ,berrak üzerime yağan çamur ...
Vedalar ne kadar açıtabilir bir canı ,
suskunluğun yanında ...
Korkak şair sevmem ben ,
-
Erhan Tığlı
Tüm YorumlarEbru niteliğindeki şairimize merhaba diyorum. Dostluğumu sunuyorum.
Bir şarkıda olduğu gibi "siyah ebrulerin(kaşların) duruben çatmasın
gönlü sevgiyle çiçeklensin ve şenlensin