Ebr-i nisan Şiiri - İsmet Pusat

Bazen istiyorum dalmak uzun rüyaya
İsterim yakınlaşmak bu ebedi cihana.

Bazen diyorum aniden; olsam renk körü,
Ya basar bana gösterir sağ sol her yönü.

Görsem ırmağın sonundaki geniş çölü,
Yeşillenip olsa bura Vahhâb'ın Gölü.

Yoktur deryaların ne evveli ne özü;
Bedevidir kevn-ü mekân ve yeryüzü.

Nerde resulün ruh-i mücerret-i mülkü?
Söyle hacım sen, ne dermiş Yârab'ın sözü?

Hacının oldu ağlamaklı, yaşlı gözü;
Sanki ebr-i nisan dökülmekte gökyüzü