Ebedi Barış Şiiri - Kasım Kobakçı

Uzaklara uzanır, o sonsuzluk düşlerim,
Geceleri sırlayan, yıldızlı gülüşlerim,
Umutlarla canlanır, yorgun bekleyişlerim,
Aydınlığa yürüyor, dağlardaki o kurtlar,
Uçuruma düşmeden, kanatlanır umutlar.
*
Yüreğimde atmakta, coşkulu fırtınalar,
Rüyalardan taşmakta, renkli güzel anılar,
Zirvelere çıkmakta, güneşten uzantılar,
Geleceğe köprüdür, parlayan sabahlarım.
*
Dağların arkasından, gürleyip gelen sesler,
Toprakta yeşererek, can bulan gür hevesler,
Özgürlüğe açılan, kırılmış o kafesler,
Çiçeklerle doluyor, baharın damlaları,
Yeşile boyanıyor, tepenin çukurları.
*
Denizlerin dibinde, uyuyan incilerden,
Rüzgarlara karışan, serin serin yellerden,
Mutluluk şarkısını, çağıran bülbüllerden,
Taşınır içlerime, derin derin duygular.
*
Gözlerimde canlanır, uzaktaki o diyar,
Kalbimden içeriye, sızan ince ilkbahar,
Dağların zirvesinden, akıyor coşkun pınar,
Yıldızların altında, uyanmış parlak güneş,
Kıvılcımlar saçarak, ruhuma oluyor eş.
*
Uçsuz bucaksız, kırlar içinde koşuyorum,
En yüce tepelerden, aşağı uçuyorum,
Kanatsız kuşlar ile, birlikte coşuyorum,
Gönlümdeki neşeyi, alemle paylaşarak.
*
Köylerin yolundaki, tekerlek izlerinden,
Ateşlerin içinde pişen, kül közlerinden,
Anlamı derin olan, şairin sözlerinden,
Damıtılır içime, sıcacık ulu destan,
Kahramanlar geçiyor, eski büyük çağlardan.
*
Kıyısız ummanlarda, yol alan ulu gemi,
Limanlara varmadan, silecek tüm matemi,
Yosunların içinde, saklanan o gizemi,
Bulmak için, derine dalacak aslan yürek.
*
Rüzgarların ardından, doğacak beyaz bulut,
Kalbindeki korkuyu, savurarak tez unut,
Çocukların yüzünde, parıldayan o yakut,
Neşe ile dolacak, dört bir yanı dünyanın,
Sınırları aşacak, sevgi dolu insanın.
*
Akşamların serini, çökerken üstümüze,
Şafakların ışığı, sızacak yüzümüze,
Doğanın güzelliği, akacak gözümüze,
Ebedi bir barışla, gülecek bütün yıllar.