Geceydi bir an karanlıktı belki zaman.
Ancak geceydi ve gebeydi aydınlığa.
Oysa gecenin nuruydu sabahın aydınlığı.
Gecenin içinde gizem, cennetin sesi gibi yansıyordu vakte.
Vakit aşktı kalpte.
Bir ruh adamıştı gözlerinin ruhunu sonsuzluğa dek.
Sabahın eşsiz namesinde,
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta