Cep telefonu ve internet çıktı
İnsan bozuldu, insanlık bozuldu.
Kuşlar yüzdü, balık kavağa çıktı
Kantar bozuldu, terazi bozuldu.
Tarlada, arpa'yla buğday ağlıyor
Hayvanlar dahi karalar bağlıyor
Ananın feryadı yürek dağlıyor
Evlat bozuldu, torunlar bozuldu.
Gelen her yeni gün, aratır dünü
Gitti karga, bozdu garip bülbülü
Arar oldum, çekip giden her günü
Günler bozuldu, haftalar bozuldu.
Artık gücüm yetmez, oğlana kıza
Bir haller oldu, türkü çalan saza
Yirmidört saat yetmez, kaldı kısa
Edep bozuldu, terbiye bozuldu.
Bir rüya değil, bu acı hakikat
Ne acıma var, ne vicdan ne rikkat
Duyun...şeytan işi bırakta, hey hat
Hacı bozuldu, hocalar bozuldu.
Şair Hüdaverdi yetişir gayri...
Gardaşın gardaşa yoktur bir hayri
Artık dünya, puşt oğlu puşta kaldı
Dostluk bozuldu, yiğitlik bozuldu.
04.07.2026
Hüdaverdi Öz
Kayıt Tarihi : 9.07.2026 18:10:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!