Bu gece paslı aynalara itiraf ediyorum her şeyimi.
Ruhum yanı başımda elektrikli sandalyede karşılıksız bir çek gibi oturuyor.
Adresim yok, gölgem yok, iskeletim yok.
Çocukluğum kırılmış bir oyuncak gibi atıldı çöp kutusuna ve çöpçülerin eldivenleriyle bile okşanmadı hiç başım.
ne olur kim olduğunu bilsem pia'nın
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam
Devamını Oku
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta