Bu gece paslı aynalara itiraf ediyorum her şeyimi.
Ruhum yanı başımda elektrikli sandalyede karşılıksız bir çek gibi oturuyor.
Adresim yok, gölgem yok, iskeletim yok.
Çocukluğum kırılmış bir oyuncak gibi atıldı çöp kutusuna ve çöpçülerin eldivenleriyle bile okşanmadı hiç başım.
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta