Mutlu olmak için binlerce sebebim varken
Küçücük bir hüzne takılıp kalmış gibiyim
Ah, benim şu duygusal kimliğim
Neden biraz da olsa kendini düşünmüyorsun
Neden tüm olan bitenleri içine atıyorsun
İnsan en ağır hasarı
Kendi kendiyle kavga ettikten sonra alır
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta