Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Elbet,
"Yola çıkan yolda kalmaz..."
Vardır bir kısmeti
Bekleyeni,
Kim bilir?
"İki arada" durumu çok sürmemeli,
Bence...
Etkiliydi,
Tebrikler Ata Kızı...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta