Öyle ki hâlâ yorgunluğunu atamamamiş bir hayat taşıyorsun kendinde,
Nedir içindeki bu gül sevgisi.!?
Ne acılar çektiği,
Sonsuz geçmişinden gelen, uyanma isteği.!
Işığın az ötesini yakalamış.
Daha önce hiç doğmamış birisin sen.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta