Ben saatleri beklerken;aylar,yıllar geçiyor,
Rüzgarsa her zaman bana ters taraftan esmekte,
Ardımda kalanlar neden ısrarla el sallıyor,
Zira kalbim,şuan birçoğunu terk etmekte.
Karanlık bana ışıklardan daha hoş geliyor,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta