Duydum ki efkârlıymış (hece şiiri)

Duydum ki efkârlıymış, beni düşünüyormuş
Sigarayı yakınca, yanıp tutuşuyormuş

Yaşanmamış günleri, bir bir sorguya çekip
Ziyan olan dünleri, yüreğine dert edip
Kahvelerde fallarda, sanki gelecek deyip
Yarım kalan aşkına, umut yeşertiyormuş

Karanlıklar çökerken, çoban yıldızı çıkar
Yüreğini kaybeden, bakıp ta dilek tutar
Tükenmiştir umutlar, gerçek kalbine batar
Ne acıdır pişmanlık , hergün keşke diyormuş.

Gökyüzüne dalınca, geçmiş içini yakar
Göz yaşları sel olup, taşar gözünden akar
Kıymet nedir bilmeyip,sonra ardından bakar
Her nefeste ah çekip, giden dönmez diyormuş

Hafif rüzgar esince, kokum burnunda tüter
Özlemekte böyledir, bazen ölümden beter
Bu ayrılık tek degil ,ikimize de yeter
Yandığımdan habersiz, bana mutlu diyormuş

Geceler uzadıkça, sessizliğe bürünür
Duvarlarla konuşur, bin parçaya bölünür
Fotoğrafım elinde, bakar bağrı delinir
Yırtıp attı sanmıştım, son hatıra diyormuş

Yastığa baş koyunca, uyku girmez gözüne
Rüyalar yarım kalır, gece gülmez yüzüne
Kimselere anlatamaz, kilit vurmuş sözüne
Kalabalık içinde, ben yalnızım diyormuş

Dertli türkü çalınca, aklına ben düşerim
O'na yazdıklarımla, satır satır eşerim
Adımı anmaz ama, hep içinden geçerim
Unuttum derken bile, dili sendeliyormuş

Mevsimler değişse de, dört mevsimi kış olur
Ne baharı ısıtır, ne güneşten pay alır
Gül bitti mi bahçede, kuru dikenler kalır
Gurura yenik düştüm, beni affet diyormuş

Aynaya bakıp bakıp, hep kendine kızarmış
Vaktiyle sevmeyenin, gönlü sonra azarmış
Biraz kader oyunu, eccücükte nazarmış
Pişkin pişkin sırıtıp, hâlâ uslanmıyormuş.
🤣🤣🤣🤣🤣
Ya motivasyon burda kaçtı napim😅