4 Ağustos 1999 - Eskişehir
Ölüm var diye, yaşıyorum.
Sonunda biteceğini bilmesem bu saçmalığın,
Çok daha katlanılmaz olurdu.
Hayatın kendisi ölüm istiyor.
Fark ettiğimden beri bunu öyle dolanıyorum kıyısında
Biraz durup bekledim ama
Kimse tutup elimden sokmadı beni o nehire.
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta