4 Ağustos 1999 - Eskişehir
Adsız ve acı bir özlem, gözlerimi yaşla dolduran.
Herkesi alıp giden bencil bir ölüm gibi gidişin.
Dönmeyeceğini bilmek beni yıkan, solduran.
Dönmesen de bu sonsuz karanlığın sahibisin.
Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta