Duydum Şiiri - Uğur Turgut Ilgar

Kar yağmış dağlarına,
Tipi vurmuş bağlara.
Baharı yaşamadan,
Solmuş bahçede güller.
Çayırlar yeşermeden,
Fidanlar boy vermeden,
Ekinler daha filizlenmeden kurumuş.
Duydum…
Bir ananın gözünden
Sel olmuş akmış yaşlar,
Bir evlat yetim kalmış,
Bir kadının kimliğine “dul” yazılmış.
Bir baba, kapanmış çocuk gibi,
Ağlıyormuş sessizce.
Duydum…
Gencecik bir fidan daha
Düşmüş kara toprağa.
Duydum…
Duydum anan feryat ederken “guzum” diye,
Bir şimşek çakmış gök yüzünde,
Yarılmış sanki masmavi gök,
Ve bir annenin feryadı arşa ulaşmış.
İnsanlığın üstüne yağmur olmuş, yağmış.
Duydum, duymaz olaydım…
Kimse fark etmemiş.
Bir fidan daha düşmüş toprağa,
Bir baba, evladıyla birlikte bir ömrü
Koymuş toprak altına.
Bir ananın feryadı yürekleri dağlamış.
Çocuklar yetim kalmış.
Bir kadının kimliğine bir “dul” daha yazılmış.

Aziz şehitlerimizin ruhu şad olsun