Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
' Asil azmaz, bal acımaz. Acırsa yağ acır, anası babası ayran ' diye boşuna söylememişler. Değil bir kız alırken, eskiden eve hayvan alırken bile soy sop arar, seceresini sorarlardı. Gerçekleri sunan bir halk şiiri türü. utlarım değerli şiiri dostum. Nicelerine, sevgiyle...
Hoyrat cinaslarından esen rüzgar Kerkük kokusu getirir daima bendenize..
Şiirin, hâl ve tavrı aldı götürdü beni..Teşekkürler
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta