Hep bir duyanımız var da bilmiyoruz nerelerde
Yoksa ben boşa mı ağlamaklıyım
Gelip gelip çocukluğuma veremediklerimden
Sanki savaşırcasına direnişim gözyaşlarına
Sanmaki umudumdan değildir varlığım
Bozulan hayallerde parçalarımı kaybedişimden
Kaybettin mi bir daha bulunmaz yıldızlar
Seyrekleşen bakışların çevrildiğinde gökyüzüne
Dayanamazsın esaretidir hayatın seni yakan
Tüm bildiklerini diri diri kesersin
Kalbine saplanan ağrılar durup durup vurdukça
İmgelerle oynayıp kandırırsın onu
Kendine bir türlü başaramadığını denersin sadece
Silip atabilseydim zamanı kalemimin ucundan
İnan duyan olsa da seslenmezdim...
Kayıt Tarihi : 2.2.2007 15:13:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!