Düşlerin orta yerinde, yalnızlığın verdiği soğuk çıplaklıkta duvarların gürültüsünü dinliyorum.
Duvarlar... Bazen gölgelerim, bazen hayallerimi oynattığım beyaz perdem, bazense sırlarımı anlattığım
sırdaşım.
Duvarlar... Saatimin sesi, geçmeyen gecelerim, güzelliğini saklayan ay..
Ve duvarlar... Bazen sıcak bir el, üşüyen ellerimi ısıtan.
Gölgeme baktım korkarak biraz, neyden korktuğumu bilmeden.
Gölgemi tanımak istercesine aç aç bakmaktı içimden gelen, ellerimle dokunmak ona, ellerimle tanımak istedim.
Kamyonlar kavun taşır ve ben
Boyuna onu düşünürdüm,
Kamyonlar kavun taşır ve ben
Boyuna onu düşünürdüm,
Niksar'da evimizdeyken
Küçük bir serçe kadar hürdüm.
Devamını Oku
Boyuna onu düşünürdüm,
Kamyonlar kavun taşır ve ben
Boyuna onu düşünürdüm,
Niksar'da evimizdeyken
Küçük bir serçe kadar hürdüm.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta