Ne çok duvar var, karşısında insanlar yıkılır, duvar yıkılmaz
Ne çok duvar var, üflemeyle yıkılır, insanlar yıkılmaz
Aklımda bu iki söz, düşünüyorum
Doğanın içinde yavaş adımlarla yürüyorum
Dünya da insan olmasaydı, doğa ne olurdu?
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




İnsanlar davarlaştıkça duvarlar ördüler davarlar duvarların arasında davalarını bırakıp kendi pislikleri içinde yüzer oldular duvarın arkasını göremedikleri için de bu pisliğin doğal olduğunu zanneder oldular işte bağnazlık ve yobazlık duvarları yıkılasıcalar :)) harikasın üstat her şiirinizi okuyuşta ban filozofluk bulaşıyor :))
selamlar hürmetler
Bu şiir ile ilgili 11 tane yorum bulunmakta