Ne çok duvar var, karşısında insanlar yıkılır, duvar yıkılmaz
Ne çok duvar var, üflemeyle yıkılır, insanlar yıkılmaz
Aklımda bu iki söz, düşünüyorum
Doğanın içinde yavaş adımlarla yürüyorum
Dünya da insan olmasaydı, doğa ne olurdu?
Kan ter içinde gece
Kan ter içinde her yanım
Her yanım bu gece vurgun içinde
Kurşun yemişim, sürgün yemişim
Bu sana ilk gelişim
Vur emriyle düşmüşüm kapına
Devamını Oku
Kan ter içinde her yanım
Her yanım bu gece vurgun içinde
Kurşun yemişim, sürgün yemişim
Bu sana ilk gelişim
Vur emriyle düşmüşüm kapına




İnsanlar davarlaştıkça duvarlar ördüler davarlar duvarların arasında davalarını bırakıp kendi pislikleri içinde yüzer oldular duvarın arkasını göremedikleri için de bu pisliğin doğal olduğunu zanneder oldular işte bağnazlık ve yobazlık duvarları yıkılasıcalar :)) harikasın üstat her şiirinizi okuyuşta ban filozofluk bulaşıyor :))
selamlar hürmetler
Bu şiir ile ilgili 11 tane yorum bulunmakta