duvar sessiz,
duvar tepkisiz
ağlamaz,gülmez,hüzünlenmez
isyan etmez...
adı belli duvar...
davar uysal
davar çekilir,davar sürülür
çan eğrisi tersten işlemekte
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Devamını Oku
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
muhteşemdi....kutlarım.
müzeyyen başkır
cisimler..sessiz..yanıyor kendileri.. yakıyor insan..tüketiyor acıyla kendini..oysa ..eşyadan farkı beyindi..yanarken yakmamak için..adına adam ..demek için..
anlamlı buldum,saygılarımla.
ne güzell..benzetme..adeta üstüne yapıştı..hairka vala..
sevgilerimle...
İnsan hem insanı hem de dünyayı, yaşamı tüketiyor. Bir bakacağız nefes alacağımız hava hiç kalmamış... Tebrikler. Sevgilerimi yolluyorum.
Çok güzel sonlandırmışsınız, yüreğinize sağlık.
Bu şiir ile ilgili 15 tane yorum bulunmakta