dakikalar varırken durağa akşamüstü,
kadın yürümeye devam ediyordu.
son vasıta da korkularını ezerek geçti yanından.
ve kolları, boşlukta asılı kalmış rüyalar gibi,
iki yana sallandı.
kadın artık biliyordu,
gitmek imkansızdı.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta