Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Pencere açık kalmalı ve dolmalı gökkuşağı içeriye
canlanırken düşler, mavi kırıklar sızmalı odaya.
Derin dizeler.Derinliğinden gelen dizeler.Tebrikler.
Sevgilerimle.
Anlamlandıramadım Tülay.....
Yani dizeler gül de tek başına, bir araya getiremedim ben. Amaan sen bana bakma, yaz istediğin gibi...
Can kırığı batar durur. Tebrikler güzel şiire. Sevgilerim yüreğine.
ÇOK GÜZEL BİR ŞİİR TEBRİKEDERİM SİZİ
hasaneskicioğulları BURSA
beline gökkuşağını takanın yiğidi yağmurdur olsa olsa...ya duvağı?
bi düşünmek lazım.
her ölü düş can kırığı
can kırığı :(
belinde
gökkuşağı olmadıktan sonra
dikerler işte o tülleri, belki sonradan gökkuşağı dolar diye..
bilinmezki,zaman ne getirecektir..
her şeyin gönlünce olması dileklerimle.
sevgiler..
Bu şiir ile ilgili 7 tane yorum bulunmakta