Dut ağaç
Ağaç dalını verdi insana
Dal istemedi baltaya sap olmak
Ağaç bir dalını uzattı insana
Dal istedi salıncak olmak
İnsan istedi beşik yapmak
Dertlerini yazacağı kağıt yapmak...
Usanmadı ağaç yine de insandan
Bahçemizde en anne ağaç
Şu dut ağacı...
Dalından rahle yaptığım şu dut ağacı
Olsun başımın tacı
İnsan elini verdi toprağa
İnsan dilini verdi toprağa
İnsan aklını verdi toprağa
Bedenini verdi toprağa
Ağarmadı toprak gönlümüz için
Yalanlasa ya beni şu mezarlık
Toprağın her karışı mezarlık...
Dünyanın en acımasız toprağı ...
Ayaklarımla çiğnesem seni çok mu
Ayaklarımla çiğnemişim seni çok mu
Aldın benden sevdiklerimi
Hamdi Oruç
Hamdi Oruç
Kayıt Tarihi : 3.06.2026 22:48:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!