DUT AĞACI
Beni neden sattın birkaç İstanbul’a
Artık zapt edemiyorum mahzendeki ruhlarımı
Kafamdaki gergedanlarda çok büyüdü
İyi ki dinozorlar mevsimi değil iklimim
Cemreler düşmedi boynu bükük nergislerin kucağına
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Özgün bir ses, güzel şiir.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta