Düsünüyorum yalnızlığım mı beni üzen yoksa hayatın ta kendisi mi?
Bir kuyudan yukarı çıkmaya çalısıyorum kendimce.
Boğuluyorum özlem duyduğum tüm insanların düşüncesinde.
Mahkumum hayatın ta kendisine
Sahip değilim olamadım hiçbir seye
Yaradan bilir halimi iyisiyle kötüsüsyle
Masumum tüm sessizliğimle
Yola düşen gölgemin,
Yorgun, yol arkadaşıdır ömrüm...
Ve insan öykülerinin,
Raslantılı sularında, seyreden bir gezginim.
Rüyamda gördüğüm, umutsuz kadın,
Devamını Oku
Yorgun, yol arkadaşıdır ömrüm...
Ve insan öykülerinin,
Raslantılı sularında, seyreden bir gezginim.
Rüyamda gördüğüm, umutsuz kadın,




Ölgün topraklara kök salmaya çalışıyorum,
Öylece akıp gidiyor hayat…
Ne zaman bir aşk eksem, hep uzakları biçiyorum,
Boğuşmaktan yorgunum boğazımdaki iple,
Hayallerimi alaşağı ediyor…
Aranıyorum,
Bir umut, bir umut olmalı şurada bir yerlerde,
Tutunamadığım
Bir daha tutmaya şansımın olmadığı,
O yârin ellerinde yokluk…
Yorgunum,
Kendime dönüyor, düşünüyorum…
Kutlarım, harikaydı… Ömrü uzun olsun sevgili şairemin…
Nicelerine…
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta