Düşünüyorsun...
Düşüncelerini okumaya çalışıyorsun.
Hakikati biliyorsun. Bildiğin hakikatler "Sana, Sen olduğun değerleri hatırlatıyor," gösteriyor.
Ama, Seni Sen olduğun değerlerden uzaklaştıran, uzaklaşman için 'Sana' şan, şöhret, makam, mevki ve hazır lokma sunan, dünyanın tatlılığı. Seni Sen yapan değerlerden uzaklaştırmaya çalışıyor. Sende nefsinin istekleri doğrultusunda bende isterim diyorsun.
Fakat bu tatlı hayat zamanla acılaşıyor, sana ızdırab veriyor. Leyleğin ördeğe benzemek için kendinden bir şeyler harcadığı gibi, sende geleceğini bozuk para gibi harcıyorsun.
Birde bakıyorsun. Yalnızsın.
Kimse kalmamış yanında.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta