Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Duygu dünyan çok derin Şebnem kardeş.
Duygularını kutlarım. Ben de resmettim, ve de sevdim şiirlerini... Saygımla ve Sevgimle...
Çok hoş...
Yüreğinize sağlık.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta