Sadece sessiz ve kimsesiz
Yüksek, sipsivri bir yerde mesela
Kimseye ve hiçbir şeye dokunmadan.
Yer olmasın; ayağımın altında pamuk da istemez, demir de.
Koyu gri, bulutlu bir hava isterim yerimde,
Umutsuz bir hayat isterim gerimde.
Bir de kâğıt, kalem, masada kalan,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta