Gecenin sessizliği çöktü üzerime yine.
Bir yandan geçmişte bıraktığım geniş düzlükler,
Bir yandan gelecekte önümdeki dar patikalar.
Hepsi aklımda, düşünmekteyim.
Nerden geldiğim ve nereye gittiğimi bilmeden.
Şimdi Eskişehir ‘ deyim,
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




çok qüzel tebrik ederim.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta