Bir bankın üzerinde oturur vaziyetteyim
Üstüme çullanan yağmur damlalarına aldırış etmiyorum
Gecenin düşündürüşüne odakladım kendimi
Yanımdan geçen adımlara aldırmıyorum
Sırtıma vuran rüzgar üşütmüyor içimi
Düşüncelerim kadar
Sırf toprağın kokusunu almak için
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta