düşün ki; başında paralansın yalnızlığın,
ve bir baykuş kadar derine dalsın
gözlerin...
an gelir bulgular olsun yatağında
uyanınca hep orda kalsın
bırak hayatın saatini
sana anlamsızlığı anlatsın...
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta