Kalpten hissedilen bir rüzgardı ömür düşüncede.
Savrulmaya ait bir duyuşta yaşama ses olacak kadar derin.
Derin bir boşluk içinde.
Yaşamın kendisi kadar bilinen.
Tüm duyuşlara dek hissettirendi aşk kendinde.
Hissedilen herşey yaşama bütünler.
Oysa yaşamın kendisi nasıl yarımsa,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta