Herşeyde ve herşeyden önce kendimizi affetmeli.
Daima yaşayacak olanı ve yaşam olan herşeyi.
Gülün dikeni var diye gül kokusundan geçer mi ki?
O acıyla sevgiye,güzelliğe,birliğe semboldür.
En gerçeklik yürekten gülümseyebilmektir.
Ve gülümsetebilmek kendi içinden.
Daima varolandır gerçek sevgi.
Aşkı nasıl da çiçekce yaşamıştık biz kadınım
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan
Devamını Oku
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta