9 Haziran 1963 Razgrad/BULGARİSTAN
Ayrılığın pençesinde, esir oldu gönlüm,
Acılarımla kavrulsam bile, bilen yok halim.
Hiç kimse dinlemedi, en azından pes ettim,
Ömürden bir gün daha bitti ve şimdi gece.
*
Koca bir denizi yutmuş gibi, dipsiz,
Hep bana gülümserken, çiçekler yalnız,
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta