Durmaksızın yürüyorum bu kıyılarda,
kumla köpüğün arasında.
Yükselen deniz ayak izlerimi silecek,
rüzgar köpüğü önüne katacak,
ama denizle kıyı daima kalacak.
Sende; ben, kutba giden bir geminin sergüzeştini,
Sende; ben, kumarbaz macerasını keşiflerin,
Sende uzaklığı,
Sende; ben, imkansızlığı seviyorum.
Güneşli bir ormana dalar gibi dalmak gözlerine
Devamını Oku
Sende; ben, kumarbaz macerasını keşiflerin,
Sende uzaklığı,
Sende; ben, imkansızlığı seviyorum.
Güneşli bir ormana dalar gibi dalmak gözlerine




Kuş tüyünde uyuyanların düşlerinin,
toprak üzerinde uyuyanlarınkinden
daha güzel olmadığı gerçeğinde,
yaşamın adaletine olan inancımı
yitirmem mümkün mü?
Önemli olan da bu gerçeği görebilmek.
[email protected]
mükemmel
bu çok değerli bir yazı
katılıyorum
tebrikler
Halil Cibran en çok sevdiklerimdendir. Burada karşılaşmaktan mutlu oldum.
işte yüreğin gözyaşları...her satırını sevgiyle okurken, devamını merak ederek okudum. (ve ilk kez bir günün şiirini ikinci kez okudum.)ve muhteşem bir final ve yürek. işte bu... bu işte şiir...
kutlarım harika!!!
muhteşem:)
Halil Cibran'ı anlamak, kişinin kendini anlamasının ve hayatla bütünleşmesinin basamaklarını adımlamaya başlaması gibidir. Münzevi bir hayat sürmüş ve yokluk içerisinde hayatını kaybetmiş bu büyük insanı saygıyla anıyorum.
Bu şiir ile ilgili 45 tane yorum bulunmakta