Yürüyoruz...
Ardımızda dermansız titrek, sarı bir ışık.
Kapıları sökülmüş ardına kadar açık,
Bir sokak ortasında, ufuklarım kapalı...
Geçiyorlar, yanımdan sessizce eski dostlar,
İçimi ürpertiyor, gitgide bir yalnızlık...
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
