ANTOLOJİ ESER NO: 49
ESER ADI: DÜŞTÜM BİNBİR TUZAKLARA
MAHLAS: MUHARREM AYRANCI
ÖLÇÜ: 8’li (4+4) Hece Ölçüsü
TÜR: Hayat Taşlaması / İltica (Sığınma) Türküsü
SÖZLER
[I. Kıta]
Doğdum anamdan yaş ile
Yandım bitmeyen taş ile
Dilim varken dilim bilmez
Ömrüm geçti telaş ile
[Nakarat]
Kulağım çınlıyor yine
Gözüm dalar uzaklara
İçime düştü üşüme
Düştüm bin bir tuzaklara
[II. Kıta]
Yollarım yokuşa vurdu
Felek karşımda mı durdu?
Gurbet elde garip kaldım
Yaramı kimseler sordu?
[Final]
Yüküm ağır, yolum uzun
Kalbimde bir derin sızı
Allah’ım sana sığındım
Kışa döndü bahar yazı
Kayıt Tarihi : 19.04.2026 19:08:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
"Bu eser; bir ömür süren telaşın, bitmek bilmeyen sınavların ve gurbet eldeki o derin üşümenin hikayesidir. Muharrem Ayrancı, doğduğu andan itibaren kederle yoğrulduğunu, dilinin bile derdini anlatmaya yetmediğini ifade eder. Kulağındaki çınlama ve uzaklara dalan gözler, ozanın artık bu dünyadan çok başka diyarların sadasını duyduğuna işarettir. Her yanı tuzaklarla çevrili bu hayat yolculuğunda, yollar yokuşa vurup mevsim kışa döndüğünde, ozanın sığındığı tek liman yine Yaradan'ın kendisidir."
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!