Düştü Grama Şiiri - Aydın Kizir

İnsanların hayatı bin bir komedi,
Oysaki yaşadığımız hepten drama.
Haksızı ayırmadı, haklı bilmedi,
İnsanlığın merhameti düştü grama.

Cehennem de yükselir zalimin sesi,
Günahtan kaynaklanır kalın ensesi.
Fakirin sahibi Allah, O’dur kimsesi,
İnsanlığın merhameti düştü grama.

Dermanı arıyordum derin yarama,
Dediler: “Bulamazsın, boşa arama.”
Helalle yetinmedik, kattık harama,
İnsanlığın merhameti düştü grama.

Rabbim görüp bilendir, mutlak teresi
Haksızlık diz boyudur, günah deresi.
Şahsiyette kalmamış iman zerresi,
İnsanlığın merhameti düştü grama.

İhanet kötülüktür, helal neresi?
Onda her derdin vardır elbet çaresi.
Omzuna yüklenmiştir dertler heybesi,
İnsanlığın merhameti düştü grama.

Kendini adam sanır dünün bebesi,
Mazlumun ahı olur küfre perdesi.
Pazarlıkla kabul mü olur tövbesi?
İnsanlığın merhameti düştü grama.

Aydın’ı bilmeyene zordur sevmesi,
Asla kötüyü görmez doğru ivmesi.
Kendini harap edip dizi dövmesi,
İnsanlığın merhameti düştü grama.